Elementalite'de hiç kimseye "neden böyle hissediyorsun?" diye sormuyoruz.

Çünkü bu soruya verilecek en dürüst cevap çoğu zaman kelimelerle gelmiyor. Beden bilir — ama beden konuşmaz, hareket eder.

Çalışmalarımızda dört araç kullanıyoruz. Bu araçlar birer teknik değil, birer davet. Kimse bunların adını bilmek zorunda değil. Kimse doğru yapmak zorunda değil. Sadece olmak yeterli.

Hareket kalitesi. Rudolf Laban'ın geliştirdiği hareket analizi, bedenin nasıl hareket ettiğini — ağır mı hafif, ani mi sürekli, doğrudan mı dolaylı — fark etmeyi sağlar. Bu fark etme, zamanla bir beden okuryazarlığı oluşturur. Kendini tanımanın sessiz bir yolu.

Mekân ve ilişki. Anne Bogart'ın Viewpoints yaklaşımı, hareketin başkalarıyla ve çevreyle nasıl bir ilişki kurduğunu araştırır. Tempo, mesafe, şekil, jest — bunlar birer kavram değil, birer soru. "Şu an neredesin? Başkasına ne kadar yakınsın?"

Duygu ve form. Plutchik'in duygu haritasından yola çıkarak, duyguları kelimelerle değil pozlarla, hareketlerle ifade etmeyi araştırıyoruz. Bir duygunun bedende nasıl bir şekil aldığını keşfetmek, onu tanımanın en doğrudan yolu.

Oyun. Kontrol mekanizması oyunda gevşer. Oyun, ciddi olduğumuzu sandığımız şeylere en dürüst baktığımız andır. Bu yüzden oyun Elementalite'de bir araç değil, bir kapı.